در این قسمت ما میخواهیم به اهمیت و ارزش وقت در پیشرفت موفقیت بپردازیم و ببینیم آیا چیزی به نام وقت  حقیقتا مهم است یا نه؟

ما همه به یک چیز قطعا باور و یقین داریم و آن اینکه "یک روز به دنیا آمدیم و روزی هم از این دنیای فانی خواهیم رفت "چه بهتر اینکه فرصت را غنیمت شماریم  و سعی کنیم در زندگی کاری انجام دهیم که هم برای خود ما و هم برای دیگران   یک فرد مفید و مثمر ثمری باشیم  تا آیندگان  ما را به نیکی یاد کنند و بتوانند از ما به عنوان یک الگو در پیشرفت زندگیشان بهره بگیرند .ما باید به این باور برسیم که چرا ما نمی توانیم ؟ چرا کسانی مثل انشتین ، باخ، پیر کوری و... و حتی در کشور خودمان دکتر حسابی ،دهخداو ... بسیارند که پله های پیشرفت را طی نموده اند، چرا ما نمی توانیم مثل آنها باشیم مگر ما چه کم داریم ؟!. از نظر من :خداوند به همه انسانها عقل و خرد عطا نموده تا از بقیه موجودات عالم متفاوت باشند(منظور من شامل انسانهای نرمال است که می توانند از قوه تفکر خود بخوبی استفاده می کنند  و نه انسانهایی که به صورت مادرزادی دچار مشکل هستند که البته این گروه از انسانها نیز جای بحث دارند  که بعدا به ان انشا ا... خواهیم پرذاخت.) چرا  قطر ه آب می تواند سنگ را سوراخ کند(که ظاهرا چیز محالی به نظر میرسد) ولی ما نتوانیم در زندگی پله های پیشرفت را طی کنیم؟!!. ما باید یاد بگیریم که در زندگی مثبت فکر کنیم، آیه یاس خواندن را کلا فراموش کنیم، جمله "من نمی توانم" را فراموش کنیم .چرا ؟ "چون  ما میتوانیم" و ... دوستان عزیز در اینجا  این مبحث تمام می شود در جلسه بعد یک قسمت دیگر برای این مبحث اختصاص خواهیم داد.

                                                                                                                 با تشکر