هر آدمی در بدو تولد خویش به سوی هدفی گام بر میدارد تا در نهایت به کمال برسد ، انسانهای سرتاسر کره زمین هر کدام با یک شرایط خاص جغرافیایی ،سیاسی،فرهنگی و مذهبی و خانوادگی خویش همراه هستند تا در مسیر رشد و تکامل خویش گام بردارند،منتها در راه رسیدن به این آرمان مشکلات زیادی فرا روی آدمی است و به نظر من انسان زاده شده است تا به جنگ این مشکلات برود و پیروزی را از آن خویش سازد.

در راه پرورش و تکامل ذهن آدمی مهمترین چیز اول خانواده است حال به کمی توضیح در این رابطه ادامه میدهم 

در دنیایی که ما در آن زندگی می کنیم ، انواع فرهنگها و خانواده ها با دیدگاهای بسیار متفاوت زندگی می کنند مثلا در هندوستان،میتوانیم یک خانوادۀ خیلی فقیر و پر جمعیت را پیدا کنیم  که با وضع اقتصادی نه چندان خوب زندگی می کنند و همینطور ما می توانیم در یک کشوری مانند سوئیس خانواده ای را پیدا کنیم  که از همان اول با تمامی قوانین و مقررات در راه تربیت کودک آشنا هستند و تمامی امکانات خویش را نیز در جهت تربیت آن بکار میگیرند.حال سوالی که پیش می آید این است آیا این دو نفر (موقعی که انسانهای عاقل و بالغی شدند)از نظر فکری ،فرهنگی و روابط اجتماعی و... مانند یکدیگر خواهند بود؟و اگر جواب منفی است چرا؟

ما در این مسیر می خواهیم مسائل را از ریشه ارزیابی کنیم تا تمامی شرایط و موارد را  در نظر گرفته باشیم.البته این دوران زندگی و رشد انسان تا رسیدن انسان به مرحله بلوغ عقلی دارای اهمیت کمتری در موفقیت آدمی بعد از بلوغ عقل داشته باشد، انسانها در هر مرحله از زندگی خویش می توانند به سوی موفقیت گام بردارند و اصلا دیر نیست! ولی ما هیچ وقت نباید در زندگی برای نیل به موفقیت چیز ارزشمندی مثل "زمان" را از دست بدهیم و ...(ادامه دارد.)